కోటి విద్యలు... కూటి కొరకా? కోటి కొరకా?

"రెక్కాడితే కానీ డొక్కాడదు" అని... 

ఎంత రెక్కలు ఆడించినా... డొక్కాడాలంటే సంపాదించాలి...
సంపాదన కోసం మనం ఎంతో కష్టపడతాం... 

రాత్రింబవళ్ళు కష్టపడి నెలంతా పని చేసేది నేలాఖరున వచ్చే జీతం కోసమే...

అన్ని రోజులు కష్టపడ్డ కష్టం అంతా ఆ ఒక్క రోజుతో పోయినట్టు అనిపిస్తుంది.
మళ్ళీ జీతం తీసుకోవాలంటే ఇంకో నెల గడవాలని  అనుకుంటే మాత్రం...
అబ్బా! ఇంకో నెల పనిచెయ్యాలా? అని అనుకుంటాం.

అదేదో సినిమాలో చెప్పినట్టు అక్కడినుంచి ఇక్కడికి ఎంత దూరమో ఇక్కడి నుంచి అక్కడికి కూడా అంతే దూరం కదా!

ఇంజనీరింగు చేసినా ఇంట్లో కూర్చున్నా ఆకలి ఆకలే...
ఆకలికి తెలిదు కదా మనం ఎవరమో ఏంటో అని...? తెల్సినా పెద్దగా చేసేదేం లేదు..
పాపం దాని పని అది చేసుకుపోతుంది...                

మనం ఏం చేసినా ఎన్ని చేసినా పోట్ట నింపుకోటానికే...

అందుకే కోటి విద్యలు కూటి కొరకే అన్నారు...
ఎంత డబ్బు-దస్కం ఉన్నా పరువు-పలుకుబడి ఉన్నా ఎంత గొప్పవాడైన ఆకలి ఎవడికైనా ఆకలే!

                 మనకి ఎంత సంపాదించినా తనివి తీరదు.ఉన్నదానితో సంతృప్తి చెందితే మనం మనుషులం ఎందుకౌతాం? పైగా "ధనమూలమిదం జగత్" అని మనకి ఉండనే ఉంది కదా...! పైగా ఎన్ని నేర్చుకున్నా అది సంపాదనకే అయిపోతోంది... కోటి విద్యలు కోటి కొరకే అయిపోతున్నాయి... 

ఈ లోక్పాల్ బిల్ అది ఇది అన్ని ఎన్ని వచ్చినా మన లోకం మనదే... మారదే!
హిట్లర్ లాంటి వాడు వచ్చినా సరే ఏమి చెయ్యలేడు... అందరు డెమోక్రసీకి అలవాటు పడిపోయారు...

ముఖ్యంగా మన దేశంలో ఐతే అన్నీ డబ్బుతోనే ముడిపడి ఉన్నాయి కనుక!
 ఏ పని జరగాలన్నా డబ్బు ముట్టితేకాని అవదు... దానికే  కొన్నిచోట్ల గిఫ్ట్ అని పేరు...
గిఫ్ట్లు వస్తే కాని పనులు జరగవు...

ఎంత కష్టపడినా తిండి సంపాదించడానికే కాని డబ్బుకోసం కాదు...
పూర్వం అంటే... ఈ నాణాలు ముద్రించక ముందు... వరహాలు వజ్రాలు ఇలా ఉండేది కొలమానం... అంతకముందు పశుసంపద ఎంత ఉంటే వాడు అంత ధనవంతుడు... ఇదంతా పోయి... నోట్ల,నాణాల ముద్రణ వచ్చాక మరీ డబ్బు మత్తులో పడిపోయింది ప్రపంచం.
బ్రతకడం కోసం తినడం కాని తినడం కోసం బ్రతకడం కాదు...
జీవితం కేవలం డబ్బు సంపాదించడమే కాదు ఇంకా ఎన్నో, ఎన్నెన్నో సంపాదించాలి,అనుభవించాలి అన్న ఆలోచన ఉన్నవాళ్లు  చాలా గొప్పవాళ్ళు అయ్యారని మనకి తెలుసు.

అలా అని డబ్బు సంపాదించొద్దు అని కాదు... ఏదైనా మితంగా ఉంటేనే బావుంటుంది.
కాని డబ్బు ఎవరికి చేదు చెప్పండి...?
అందరికి డబ్బు కావాలి... ఏం ఇచ్చినా వద్దనే వాళ్ళు ఉంటారు కాని డబ్బు బంగారం ఇలాంటివి వద్దనే వాళ్ళుండడమే చాల అరుదు...

ఒక రెండు రోజులు వరసగా ఇడ్లీ టిఫిన్ చేస్తే రోజు ఈ చెత్త ఇడ్లీయేనా అంటాం...
మొదటి రోజు బంగాళదుంప వేపుడు ఎంతో ప్రీతితో తింటాం రెండవరోజు కుడా అదే ఐతే పర్వాలే కానీ మూడవ రోజున బంగాళదుంపవేపుడు చేస్తే ఇల్లంతా గోల గోల చేసేస్తాం...
రోజూ ఇదేనా? ఇంకేం కూరల్లెవా? అని గెట్టిగా కేకలేస్తాం. నేను తినను అని అలుగుతాం...
ఎంతో ఇష్టమని అమ్మ మనకోసం చేస్తే మనమేమో రోజు ఇదే అని వదిలేస్తాం... అదే డబ్బైతే??
ఎంత ఇచ్చినా మనం తీసుకుంటూనే ఉంటాం...

ఏదో అవసరమై నాన్నగారిని ఓ 10 రూపాయిలు అడిగి తీసుకున్నామనుకోండి... 10 అంటే పదేనా ఇంకో పదివ్వోచు కదా?? సంపాదించేది ఖర్చుపెట్టడానికే కదా? ఏం చేసుకుంటారు? మాకోసమే కదా అంతా అనుకుని ఉంటాం చిన్నప్పుడు... సంపాదిస్తే కానీ దాని విలువ మనకి తెలియదు.

కొన్ని లక్షలు సంపాదించాలి అని నాకున్న ఆశల్లో ఒకటి...
నా చిన్నప్పుడు మా నాన్నగారు ఆఫీసునుంచి రాగానే రొజూ అడిగేవాడిని డాడీ ఓ కోటి తెచ్చారా? అని...
మా నానగారు సరదాగా... చాకలాడికి వేసాను రేపు తెస్తాడు అనేవారు...

ప్రతి ఆశకి ఓ హద్దు ఉంటుంది.హద్దు మీరిన ఆశలు ఆకాశాన్ని అంటుకోవడం మొదలుపెడితే  కష్టాలు మొదలైనట్లే... ఆశ అత్యాశ కాకూడదు...

ఒక పది రూపాయిలు సంపాదించాక ఇంకో పది... వంద... వెయ్యి... లక్షలు... కోట్లు... ఇలా.... సంపాదన పెరగాలనే మనిషి ఉబలాట పడతాడు.

నాకున్నది చాలు... అని సంత్రుప్తిపడే వాళ్ళు ఉండటమే చాల తక్కువ.

మనం అనుభవించడానికే కొన్ని లేవు. ఆ హిస్టరీ బుక్స్ తిరగేస్తే కాని కొన్ని తెలివు మనకి...
అలా మిగిలినది అంతా మనమే అనుభవిస్తే మన భావితరాలకి మనం మంచి ప్రకృతిని కూడా ఇవ్వలేం...
పాపం వాళ్ళు ఏ ట్యాబుల్లోనో నోటుల్లోనో గూగుల్ సెర్చ్ చేసి చూసుకోవాలి... ఇలా ఉండేదంట అప్పుడెప్పుడో అని...
తినడానికి మంచి తిండిని కుడా ఇవ్వలేం... ఇప్పటికే పిజ్జా అని బర్గర్ అని... బ్రెడ్ బటర్ జాం అని... వీటికే అలవాటు పడిపోతున్నారు... కొన్ని కూరల పేర్లే తెలివు కొందరికి...

నేను సంపాదించింది నాది అని అనుకునేవాళ్లు చాలామంది ఉన్నా అప్పుడో ఇప్పుడో ఎప్పుడో అది ఇంకొకళ్ళకి చెందుతుంది అది.
ఉన్నంతకాలం డబ్బు సంపాదించి... సంపాదించి... పోయాక వారి పిల్లలు సుఖంగా అనుభవిస్తారు అనుకోడానికి కుడా లేదు... పిల్లలు వారి పిల్లలకి వారి పిల్లలు వారి పిల్లలకి... ఇలా సాగిపోతూనే ఉంది...
వంశపారపర్యం అయిపోతోంది... అన్ని రంగాల్లోనూ...
పక్కవాడికి అవకాశం దొరకనివ్వకుండా ఉన్న డబ్బుతో ఇంకా సంపాదిస్తూనే ఉన్నారు...
ఏమైపోతోందో ఈ లోకం...?

సంపాదన అనేది సంతోషాన్ని ఇవ్వాలి... సంపాదనని కాపాడుకోవాలి అని భయంతో బ్రతుకుతున్నంత కాలం ఆ జీవితం వ్యర్ధమైంది...
విద్య వినయాన్ని ఇస్తుంది... బ్రతికుతున్నంతకాలం ఎంత వినయాన్ని సంపాదిస్తామో అది అసలైన సంపాదన...
మన దేశంలో మనకి తెలియని విద్యలు చాలా ఉన్నాయి... మన పూర్వీకులు గ్రంధాలలో నిక్షిప్తం చేసి ఉంచారు..
వాటిని వెలుగులోకి తెచ్చి... అందరికీ ఉపయోగ పడేలా చెయ్యాలి... ఎన్నెన్నో విద్యలు నేర్చుకోవాలి...
  
వీలైనన్నిటిని నేర్చుకుందాం... మంచికే ఉపయోగిద్దాం... భావితరాలకు మంచి సంస్కృతిని, ప్రకృతిని  అందిద్దాం.